Bazen Öyle Anlar Yaşıyorum ki..

   

  Bugünkü yazım diye blog açıp, birkaç aydır yazı yazmamak tam da benim yapacağım türden bir şey. Peki neden böyle oluyor? Neden istesem günde en az 15 makale atabilecekken atmıyorum? Evet dostlar şimdi size hakkımdaki gerçekleri açıklıyorum. 

• İlk olarak birinci sorun günlük hayatımın bir kısmını başka uğraşlara kafa yorarak geçirdiğim için yazma motivasyonunu her zaman alamıyorum. Gün içinde notlar alan, bol okuma yapan birisiyim ama konu blogda bir şeyler yazmak olduğunda genelde ikinci plana atıyorum. 
• İkinci sebep b12 ve bilimum birkaç vitamin eksikliğine bağlı olarak (belki üzerine biraz da stres, depresyon vardır, kim bilebilir?) yorgun hissetme ve bir şey yapma heyecanını kaybetmek. Normalde videolar çekerim, yazı yazarım ama askerden döneli beri belli bir ritim tutturamıyorum. 
• Üçüncü sebep şu anda çalışıyor olmam. Üst nedendeki tedavilerim devam ediyor fakat iş yerinde yorulduğum için yine de bu yorgunluk hissini üstümden atamıyorum. Normalde bilgisayarda vakit geçirmeyi severim. Günlük bilgisayar sürem en az dört saattir. Ama bu aralar bir, belki iki saat baksam hemen sıkılıyorum. Belki bir bölüm S.W.A.T veya iki bölüm anime izleyip yatış modunu açıyorum. Kodlama bile yapmıyorum bu aralar. Teknolojileri bile takip etmiyorum ne olmuş ne bitmiş diye.
• Dördüncü sebep sosyal medya ve ana akım saçmalıkları. İyi şeyler değil, sürekli olarak kötü şeyleri ön plana koyuyorlar, sanki hiç haberimiz yokmuş gibi. Bu insanları felakete sürüklüyor. Bu yüzden ben girip ilgim olan bazı konularda bir şeyler bakıp çıkıyorum. Adettendir arkadaşlarıma da birkaç reels atıyorum ki üzülmesinler. Zaten ülkenin durumu belli. İyiye değil, daima kötüye gidiyor.

Peki ne yapabilirim? 

• Zaten burada okuyucu sayım fazla değil, diğer aktif olduğum yerlerde en az birkaç katı var. Ama bu demek değil ki burayı sevmiyorum. Temasını kafama göre tasarladım, içeriğini tamamen kendim yönetiyorum. Yani burası benim özel alanım. Ve bu alanımı 1000'in üzerinde kişi arama motorlarına eklememiş olmama rağmen ziyaret etmiş ve etmeye devam ediyor. Bu açıkçası beni biraz mutlu etti. Çünkü sıfır yatırım (google'a bile eklememe) ve kafama göre sallama olayına rağmen bu oldukça fazla aslında. Bu yüzden bu yazıyı yazma ve durumu ele alma ihtiyacı hissettim zaten.
• Her gün yine de buraya bir şeyler yazabilirim. Ya da yazdırabilirim (sevdiğim konularda yz yardımı ile) Vaktim olduğunda yt ile de bir şeyler yapmaya devam edeceğim. Sırf eğlenceli olduğu için yani.

• Kariyer modunu aktif hale getirdim. Dolayısıyla artık önümdeki süreç çok hareketli olacak. Bu yüzden bazı yeni gelişmeleri de zamanı geldiğinde sizinle paylaşacağım. Küçük düşün, büyük adım at yeteneğimi kullanmaya çalışıyorum. Olursa haberiniz olur. 

Özetle, bazen arabanın anahtarlarını kaybediyorum, bazen evin. Bazen yapı malzemelerimi kaybediyorum, bazen kendimi. Sağım, solum, ne düşündüğüm, ne yaptığım hiç belli olmuyor. Beynimin içinde o kadar şey dönüyor ki o döngüde bazen kendimi kaybediyorum. Ama bu endişe taşımıyor. O sessizleşeceği ve stabil hale döneceği zamanı biliyor. Kısaca bu aralar biraz otopilot takılıyorum. Ama sizleri ve burayı da özlüyorum. Bu yüzden hepiniz canımsınız ve sizleri çook seviyorum. Bir yazayım dedim işte, öyle böyle vs vs. Varsa cevabınız yazabilirsiniz. Bir şey yazmasam da bana bildirim geliyor bir şey olduğu zaman. Hadi kendinize çok iyi bakın ve hoşçakalın.